سرزمین های شمال غربی یا NTNP

معرفی منطقه نورت وست تریتوریز (منطقه سرزمین های شمال غربی یا NTNP)

در سیاره ای با بیش از 7 بیلیون نفر جمعیت، تصورش خیلی سخته که باور کنیم هنوز مکان های دست نخورده در این سیاره وجود دارد که یکی از این مناطق سرزمین های شمال غربی کانادا (NTNP) است. وسعت جنگل های بکر شمالی و توندرا قطب شمال 5 برابر وسعت کشور انگلستان است با این وجود جمعیت آن به اندازه جمعیت یک استان کوچک است. گردشگرانی که به منطقه نورت وست تریتوریز سفر می کنند شاهد منطقه ای منحصر به فرد خواهند بود و با ترکیبی قدرتمند از حماسه ها، زیبایی های شگفت انگیز، سرزمین های قابل دسترس، فرهنگ بومی خاص و مرکز منطقه ای پر جنب و جوش و بین المللی مواجه خواهند شد. در این منطقه بازدیدکنندگان می توانند یکی از بزرگترین آبشار های جهان، عمیق ترین دریاچه آمریکا شمالی و پارک اولاویک (Aulavik) که یکی از چهار پارک ملی سرزمین های شمال غربی است، تماشا کنند.
نورت وست تریتوریز در شمال کانادا قرار گرفته و با دو قلمروی کانادایی یعنی نوناووت در شرق و یوکون در غرب هم مرز و همین طور با سه استان: بریتیش کلمبیا در جنوب غربی، آلبرتا و ساسکاچوان در جنوب همسایه است. مساحت این سرزمین 1.183.085کیلومتر مربع و جمعیت آن 41.786 است. 

معرفی منطقه نورت وست تریتوریز (منطقه سرزمین های شمال غربی یا NTNP)


نورت وست تریتوریز، برای پوشش تمامی سرزمین های کانادایی در غرب و شمال انتاریو ایجاد شده است. تمامی زمین هایی که در خلیج هادسون تخلیه شدند به شرکت هادسون با عنوان «Rupert's Land» تعلق داشت. این زمین ها بعداً به عنوان بخشی از نورت وست تریتوریز تبدیل شد و منطقه وسیعی را پوشش داد. از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، زمین های نورت وست تریتوریز به استان ها واگذار شدند یا برای ایجاد استان های پرِیری از هم جدا شدند. به عنوان مثال، همه Lloydminster به عنوان بخشی از NWT استفاده شدند؛ بخشی از آن ها در طول جغرافیایی 110 درجه غربی از هم جدا و باعث ایجاد آلبرتا و ساسکاچوان شدند.
در قرن نوزدهم، کاشفان طلا به دور دست ها سفر کردند حتی از این سرزمین ها نیز عبور کردند، این در حالی که اگر قرار باشد کانادایی های مدرن امروزی به طور کلی در شمال به سر ببرند، آن ها ترجیح می دهند که در شهر عاشقانه نوناووت (Nunavut) یا شهر عالی یوکان (Yukon) باشند.
یکی از موضوعاتی که مردم بومی در نورت وست تریتوریز به آن مشغول بودند سرنوشت دِین بود، Dene کسانی بودند که در دهه 1940 به حمل سنگ معدن اورانیوم رادیواکتیو استخراج شده از معادن گریت بیر لیک (Great Bear Lake) مشغول بودند. بیش از 30 معدنچی در سایت پورت رادیوم کار می کردند که حداقل 14 تن به علت اشکال مختلف سرطان فوت کردند. 
اختلاف خشونت آمیز نژادی تاریخی بین دو گروه Dene و اینویت وجود داشت که اخیراً قدم هایی برای صلح برداشتند.
سرزمین های شمالی غربی (NWT) یک منطقه وسیع خالی از سکنه هست که بخشی از کانادای شمالی را اشغال می کند. هر چند اسم این منطقه به صورت جمع بسته شده اما در حقیقت این منطقه تنها یک قلمروی محلی در داخل کانادا است.

تقسیم بندی سرزمین های شمال غربی

سرزمین های شمال غربی به پنج منطقه تقسیم می شود که به قلمرو های ساکنین بومی اصلی مربوط می شود:
اولین منطقه، منطقه اسلیو جنوبی که در جنوب دریاچه بزرگ اسلیو لیک (Great Slave Lake) قرار گرفته و جامعه اصلی این منطقه در فورت اسمیت است.
دومین منطقه، منطقه اسلیو شمالی یا نورت اسلیو (North Slave) که در شمال دریاچه بزرگ اسلیو لیک قرار گرفته و جامعه اصلی آن یلونایف یعنی مرکز منطقه سرزمین های شمال غربی است که در ساحل شمالی دریاچه بزرگ اسلیو لیک قرار گرفته است. 
سومین منطقه، منطقه ده چو (Deh Cho) که جامعه اصلی این منطقه هی ریور (Hay River) و فورت سیمپسون است.
چهارمین منطقه، منطقه ساتو (Sahtu) هست که جامعه اصلی این منطقه نورمان ولز (Norman Wells) هست.
آخرین منطقه، منطقه بیوفورت دلتا (Beaufort Delta) یا ساحل قطب شمالی (Arctic Coast) است که به مناطق مسکونی گوئیچین (Gwich'in) و اینیوویالت (Inuvialuit) تقسیم می شود و جامعه اصلی این منطقه اینووِک (Inuvik) است.

تقسیم بندی سرزمین های شمال غربی

سرزمین های شمال غربی بیش از یک میلیون و سیصد هزار کیلومتر مربع وسعت دارد که همین امر موجب تنوع آب و هوایی وسیع از جنوب تا شمال شده است. بخش جنوبی این منطقه دارای آب و هوای ساب ارکتیک (زمستان های طولانی و سرد و تابستان های خنک کوتاه) و جزایر و ساحل بخش شمالی آن دارای آب و هوای قطبی است.


مذهب بیشتر مردم این منطقه، کاتولیک رومی (47%) است و بیش از 17% مردم دینی را اعلام نکردند. 


درباره زبان این استان کمی داستان پیچیده است: در سال 1877 زبان فرانسه توسط دولت ارضی به عنوان زبان رسمی انتخاب شد. پس از یک بحث و مناظره طولانی، منجر به سخنرانی مقام سلطنتی نایب فرماندار جوزف رویال در سال 1888 شد و در مجمع بعد از رأی گیری، زبان انگلیسی به عنوان تنها زبان مورد استفاده دولت انتخاب شد. پس از مخالفت دولت کنفدراسیون در اتاوا و رأی گیری در 9 ژانویه 1892، اعضای مجمع به زبان انگلیسی رأی دادند. در این منطقه در ادارات دولتی و مجلس و قوانین به صورت نسخه های انگلیسی و فرانسوی وجود دارد. می توان گفت در حال حاضر زبان رسمی در نورت وست تریتوریز، انگلیسی هست.    


یکی از بهترین راه های رسیدن به سرزمین های شمال غربی بوسیله ماشین است. این راه آزادی عمل بیشتری را در برنامه ریزی کردن سفرتان به شما می دهد. هنگام رانندگی در بزرگراه و تماشای اطرافتان، در سمت چپ بزرگراه شاهد حیات وحشی وسیع و دست نخورده و شاید هم شاهد غروب آفتاب یا حتی گله ای از کاریبو (گوزن شمالی) خواهید بود. سمت راست بزرگراه را نگاهی بیندازید و احتمال دارد که با خرس سیاهی که از پشت درختان بیرون می آید مواجه شوید. چشم انداز زیبای فضای باز وسیع و حیات وحش این سرزمین ها تمامی ندارد و شما در تمام طول مسیر با مناظری زیبا و صدا های موجود در حیات وحش مشغول خواهید شد تا زمانی که برای استراحت به کمپینگی با رستوران کوچک برسید. 


چشم انداز دوردست این منطقه با جنگل ها، کوه ها، تاندرا قطب شمال و جزایر موجود در مجمع الجزایر قطب شمالی کانادا احاطه شده است. پارک حفاظت شده ملی دچو نهانی (Dehcho's Nahanni) در اطراف دره ها و تنگه های باریک و عمیق رودخانه نهانی جنوبی و در ارتفاع 90 متری آبشار ویرجینیا متمرکز شده است. پارک ملی Aulavik در بخش شمالی سرزمین های شمال غربی قرار گرفته است که یکی از جاذبه های شناخته شده قلمرو های شمال غربی است. در طول زمستان، بسیاری از گردشگران به شهر یلونایف می روند تا شفق های شمالی را تماشا کنند. 
در این منطقه فستیوال ها و جشن های فراوان سالانه برگزار می شود که محبوب ترین این جشن ها عبارتند از: فستیوال هنرهای شمالی بزرگ، فستیوال زمستانی پادشاه برف، فستیوال موسیقی  Folk on the Rocks در یلونایف و Rockin the Rocks. 

 


یلونایف

یلونایف تنها شهر و مرکز قلمرو های شمال غربی کانادا و همچنین بزرگترین جامعه قلمرو های شمال غربی است که در ساحل شمالی دریاچه Great Slave Lake حدود چهارصد کیلومتری جنوب مدار قطب شمال قرار دارد.

شهر یلونایف | یلونایف (Yellowknife) کانادا را بیشتر بشناسید